Blow out

Uit PiercingWiki

Ga naar: navigatie, zoeken

Algemeen


Een blow out ontstaat wanneer er tijdens het stretchen te veel kracht is gebruikt. Ook wanneer er een constante, te grote druk op de piercing staat, kan na verloop van tijd een blow out ontstaan.


Een goed geheelde piercing vormt een tunnel-vormig litteken, de zgn. fistula. Wanneer de piercing te snel opgerekt wordt, of wanneer er teveel druk op een kwetsbare piercing blijft staan (bijvoorbeeld door een te zwaar sieraad) kan het voorkomen dat de fistula naar buiten geduwd wordt. Dit is meestal een pijnlijk proces, herkenbaar aan de flap huid die aan een zijde (meestal de achterkant) van de piercing naar buiten komt. Bij grotere stretches hoeft dit niet zo nadrukkelijk naar buiten te komen, maar kan het zich ook uiten door een (al dan niet pijnlijke) verdikking aan de binnenkant van de opgerekte piercing. Als je het sieraad verwijdert rimpelt de gezwollen huid naar binnen waardoor het erg veel weg heeft van de kat z'n achterste.


Een blow out kan geheel rondom de fistula voorkomen, of slechts plaatselijk. Wanneer de gehele fistula rondom beschadigd is en hierdoor naar buiten geduwd wordt, geeft dit over het algemeen vrij veel pijn, roodheid en zwelling. Wanneer het sieraad verwijderd wordt kan dit ook gepaard gaan met flinke bloedingen. Wanneer de fistula slechts plaatselijk beschadigd is, kan de blow out minder nadrukkelijk aanwezig zijn. Er steekt in de meeste gevallen maar een klein stukje weefsel uit naast het sieraad en de zwelling is minder nadrukkelijk aanwezig. Toch zal er in de meeste gevallen sprake zijn van een oncomfortabel gevoel, zeker wanneer het sieraad verwijderd wordt en de druk op de fistula en kleine wond opeens afneemt. De doorbloeding neemt hierdoor opeens toe waardoor er alsnog zwelling en eventueel bloedingen op kunnen treden.


In sommige gevallen merk je pas na verloop van tijd dat de fistula tijdens het oprekken beschadigd is. Na het oprekken staat er flink wat druk op de piercing, waardoor de doorbloeding geremd wordt. Wanneer de huid zich aanpast aan de nieuwe spanning, zal ook de doorbloeding toenemen waardoor de piercing alsnog kan gaan bloeden of wondvocht (en in geval van een eventuele ontsteking, ook pus) zal gaan afscheiden.


Behandeling


Wanneer je denkt dat je een blow out hebt opgelopen, is het belangrijk dat je meteen een kleiner sieraad in doet. In de meeste gevallen zal een blow out zelfs beter genezen wanneer er gedurende een bepaalde tijd helemaal geen sieraad gedragen wordt. Het doel is om het naar buiten geduwde weefsel weer op zijn plek te krijgen en de zwelling te laten afnemen. Als er niet genoeg ruimte is zal de blow out blijven zitten waar ‘ie zit. De huid gaat zich in deze positie herstellen waardoor het in de toekomst alleen nog maar meer problemen kan geven met het verder oprekken van de piercing, en de flap huid zal over het algemeen altijd zichtbaar blijven.


Naast het verwijderen of het dragen van een kleiner sieraad is het belangrijk de piercing te behandelen als een verse piercingwond. Op het gebied zijn diverse methoden van nazorg mogelijk, de meest gebruikte zijn echter het schoonhouden van de wondomgeving door te wassen met een milde, ongeparfumeerde zeep, eventueel gecombineerd met het weken in een warme zoutoplossing. Anderen geven de voorkeur om de zeep te laten staan en kiezen ervoor om enkel te weken in een warme zoutoplossing.


Na ongeveer twee weken is de meeste verbetering merkbaar. De werkelijke genezing neemt echter meer tijd in beslag en zal ongeveer vier tot 8 weken in beslag nemen. Voordat de piercing weer opgerekt kan worden dient het weefsel sterk genoeg te zijn. Het is dan ook belangrijk om minimaal twee tot drie maanden bovenop de algemene geneesperiode te tellen, voordat er een nieuwe rekpoging ondernomen wordt.


Om de doorbloeding te stimuleren en het weefsel aan te laten sterken en te versoepelen, kan het gunstig zijn om na de genezing de piercing regelmatig te masseren met een goede, verzorgende olie of balsem.


Afbeeldingen

Persoonlijke instellingen